WK Handbal
WK journaal van zaterdag 27 maart 2010: Terugblik
Het voordeel van "hangen op luchthavens" is dat je uit verveling je eigen verslagen van de afgelopen week eens kunt nalezen. Daar staan toch aardig wat schoonheidsfoutjes in maar die zijn niet inhoudelijk van aard. Na de laatste wedstrijd van de dag konden alle teams beschikken over een drietal laptops in de hal. Dus was het zaak om het verslag tijdig klaar te hebben en er een te claimen. Op deze plek geldt een groot woord van dank mijnerzijds aan Judith en Nadiah die mij bijstonden om de gegevens razendsnel in Geleen e.o. te krijgen. Zij typten sneller dan ik mijn eigen handschrift kon lezen.
Waar eenieder het over eens is: het was een fantastische week!
Ik had de mogelijkheid om op film- of fotoafstand de groep te observeren. En beste mensen (dat is iedereen die ons gevolgd heeft), als jullie het gezien hadden dan waren jullie net zo trots als ik geweest. Het GHC-team onder leiding van Cecile en Ton functioneerde als een geoliede machine. Er werd rustig en effectief gecoacht en de meiden luisterden. Er waren best wel kleine, en soms wat grotere, pijntjes maar geen ernstige blessures, dankzij de goede wedstrijdvoorbereiding. Niemand zeurde, geen conflicten, de enige keren dat er gehuild werd was na een nederlaag of van het lachen.
Die leuke jongedames (gemiddelde leeftijd rond de 15 1/2 jaar) uit Geleen e.o. hielden zich toch maar mooi staande tussen fantastische teams, die beslist ook nog eens een jaar ouder waren. Voor schoolteams was het niveau enorm hoog, aldus Cecile.
Door alle gejaag en gejakker is er van de geplande studiemomenten te weinig terecht gekomen maar men creëerde ze zelf. Ook nu, tijdens de vlucht, zijn er een paar goed bezig.
Tenslotte: voor alle wedstrijden werden de meiden door de zaalspeaker een voor een aan het publiek voorgesteld en hij/zij had daarbij de nodige moeite met de uitspraak. De persiflage die Linda Grrrieven daar vanmiddag op het vliegveld op maakte is bijna goed genoeg voor een nominatie voor de "Graaf Huyn Award”. Over Linda gesproken: zij was op alle fronten een voorbeeldige aanvoerster.
En nu willen wij naar huis. Wij bedanken Jan-Willem Hamers, die alle voorbereidende werkzaamheden verrichtte, Anja van Berghem en Arjan Hamers voor de redactie op school en
u allen voor de getoonde belangstelling.
Cecile Smits
Ton Reijnders en
Ger Geurts
WK journaal van vrijdag 26 maart 2010: De laatste dag
Eens moest het ervan komen: de vervoerschaos ten top. Maar dat dit vandaag moest gebeuren is bijzonder spijtig voor zo’n prachtig evenement. Als Cecile mij meldt dat ze aan de late kant in de universiteitsporthal van Braga zullen zijn, antwoordt de wedstrijdleider doodleuk dat we al blij mogen zijn dat we in de bus zitten omdat de eerste wedstrijd niet doorgaat omdat de Grieken helemaal niet opgehaald zijn en dus de wedstrijd verloren hebben??!
Nadat ik van de Poolse delegatieleider een uitnodiging heb ontvangen om volgend jaar deel te nemen aan hun toernooi in Krakow, begint de wedstrijd Polen - Nederland; een partij tussen twee verzorgd handballende ploegen. Dit in tegenstelling tot het “vechthandbal” dat ik veel andere, met name jongensteams, zie spelen. We komen met 6 doelpunten achter, maar staan bij rust weer gelijk. Na rust geeft hun doelvrouw de doorslag. Zij houdt ons van de overwinning af, hoewel Ton beweert dat het ook aan onnauwkeurige afwerking lag. Laat de waarheid in het midden.
Natuurlijk is de ploeg weer teleurgesteld, dat past bij hun winnaarsmentaliteit, maar Cecile houdt hen in de kleedkamer voor dat wij fantastisch presteerden, dat we ongelofelijk veel geluk hebben dat wij geen geblesseerden hebben, dat we mateloos populair zijn en dat we dit ons leven lang niet meer zullen vergeten.
Vanmiddag gaan we (als de bus meezit) naar de finales in Guimaraes, waar na afloop de prijsuitreiking en de afsluitingsceremonie zullen plaatsvinden. Dan kunnen we morgen de koffers alweer pakken.
P.s. Onze gids Carla is meer aan het eind van haar Latijn dan onze speelsters.
Ger Geurts
WK journaal van donderdag 25 maart 2010
Na een vrije ochtend bevinden wij ons momenteel in een afstandhalletje in Guimaraes. Op het golfplatendak klettert de regen zo hard dat we ons nog minder verstaanbaar kunnen maken dan gisteravond in de disco. Die was volgens de meisjes best gezellig en het was niet te druk.
Wij denken dat de topteams thuis gebleven zijn, hoewel dat niet de afspraak was. De meiden vinden vooral de Duitse en Braziliaanse jongens erg leuk. Die maken alleen al door hun lengte veel indruk op onze meisjes. Verder rept men vandaag over “jammer dat het al bijna afgelopen is” en “nog geen zin om naar huis te gaan”. Het enige dat we missen is frikandel, appelmoes en hagelslag.
Vandaag wordt onze ploeg voor het eerst geconfronteerd met de al een hele week heersende vervoerschaos. Tot nu toe was men op loopafstand van een prachtige hal, maar nu moet je met meerdere ploegen in een bus naar een andere stad. Je gaat mee als de bus vertrekt, anders kom je er niet. Dat betekent uren in de hal hangen na min of meer lange en saaie busreizen. Zo niet gisteravond want toen was het in de bus samen met Luxemburg en Kroatië een zooitje ongeregeld van Portugese oorsprong: erg gezellig. Men maakte zich meester van de busmicrofoon en wisselde o.a. de volks- en andere liederen uit. Best leuk, maar wel erg luid voor de oudere delegatieleider. De vervoerschaos na afloop ging grotendeels aan onze meiden voorbij omdat ze iets eerder dan de rest in de bus zaten. Over een uur spelen wij noodgedwongen weer tegen Kroatië, dat gisteren verloor in een zinderende partij van de zeer frivool spelende Zweden. Het einde was super spectaculair omdat de Kroaten na het laatste fluitsignaal nog een vrije worp kregen die op ongelofelijke wijze “binnen” ging. De volgende shootout, een nieuw element dat bij de Kroaten duidelijk niet besproken was, liep dus uit op een overwinning voor de Zweden.
De herkansing tegen de stugge Kroaten: “Het licht uit”.
We begonnen zeer slap aan deze partij en kwamen daardoor op grote achterstand. Tot overmaat van ramp ging vlak na de rust ook nog het echte licht in de hal uit. Toen werden we pas wakker, hetgeen vlak voor tijd leidde tot 26-26. Een zinderende ontknoping in de shootout (een prachtige uitvinding) bracht ons een luid bejubelde zegen. Met een groot compliment aan keepster Monique, we zijn weer helemaal top!
Ger Geurts
WK journaal van woensdag 24 maart 2010
Portugal 2010 zal voor ons allemaal een onvergetelijke ervaring zijn. Zijn er dan helemaal geen minpunten in de organisatie? Nou kunnen wij eigenlijk niet zeuren want onze ploeg speelt tot nu toe alleen in Fafe en woont op loopafstand van de hal, maar het vervoer van en naar locaties kan beter. Wat te denken van een drie uur durende busreis (heen en terug) om een half uurtje strand van Portugal te zien? Nu zit ik in de bus die de VIPS naar Porto brengt voor een excursie port drinken. Het regent en nagenoeg alle delegatiechefs liggen te slapen hetgeen op mij ook licht deprimerend werkt. Dat verandert natuurlijk na de rondleiding bij Sandeman, maar om voor twee portjes weer twee uur in de bus te zitten?? Krijg net een sms dat de meisjes winkelen in Guimaraes.
Maar nu terug naar de WK realiteit. Vanmiddag spelen wij tegen Slowakije. Toch benieuwd hoe de ploeg de deceptie van gisteren heeft verwerkt. Gisteravond waren ze nog niet zo vrolijk, terwijl de Turkse dames volop meedansten tijdens de Folkloristische avond. Cecile en Ton wisselen van gedachten (met looplijnen op een servetje) met de Deense coach die morgen tegen Frankrijk moet en die gegevens heeft over onze tegenstander. Conclusie: wij hebben allebei een tegenstander van formaat.
De wedstrijd van vandaag stond voortdurend op kiepen. Na een goed begin in het voordeel van Slowakije herstellen wij ons goed en bij rust staan we zelfs voor. Dan slaat de vermoeidheid en dus de slordigheid toe en tenslotte gaan wij de boot in. Dit mede door de zeer felle mandekking die topscoorder Inger gedurende de tweede helft krijgt en de fysieke kracht van de tegenstander. Jammer, maar helaas.
Ger Geurts
WK journaal van dinsdag 23 maart 2010
Gisteravond was gezellig. De speelsters wilden allemaal op de foto met andere deelnemers en daarbij bleken onze meiden mateloos populair. Het programma liep echter zodanig uit dat ons optreden niet meer plaatsvond omdat onze coaches de groep, met nog 40 minuten reistijd voor de boeg, op tijd in bed wilden hebben voor de belangrijke wedstrijd van vandaag.
Die wedstrijd tegen Turkije is net voorbij. Terwijl wij tegen deze sterke tegenstander geweldig speelden verloren wij in de laatste seconde een voor onmogelijk gehouden gelijkspel. Nu zitten ze allemaal te janken in de kleedkamer. Waarschijnlijk typisch voor Nederland op een WK: wij krijgen alle complimenten, maar we halen de grote poule net niet. Nu wordt het voor de organisatie rekenen geblazen. Ton en Cecile zitten op dit moment naast mij en zijn op zijn zachtst gezegd niet content over de scheidsrechters.
De speelsters zijn nu niet bij machte om hierover te schrijven en dus doe ik het zelf maar weer even.
Ger Geurts
WK journaal van maandag 22 maart 2010
Om 9 uur wandel ik de sporthal in Fafe binnen en dat was schrikken. Bomvolle tribunes. Ze hebben in deze regio alle schoolkinderen een uitstapje WK handbal aangeboden. De tussenstand Bulgarije - Turkije is al evenzeer spectaculair in het voordeel van Bulgarije. De Bulgaarse dames winnen, waardoor wij nog minstens tweemaal vol aan de bak moeten om de door ons begeerde derde plaats in de poule te bereiken.
Tegen Luxemburg komen wij nooit in de problemen en winnen ruim. Voor, zoals gezegd, overvolle tribunes met een speciaal vak met kinderen die uitgedost met rood wit blauwe vlaggetjes alleen voor ons moeten juichen, speelt het hoogtepunt zich af in de rust als een kleuterklasje een dansje opvoert. Spelers en coaches van beide teams gaan spontaan meedoen, waarbij het dansje van Ton Reijnders het meeste tot de verbeelding spreekt. Iedereen die het in Geleen gezien heeft via internet was er ook van onder de indruk.
De ploeg en de coaches hebben nu een paar uurtjes verplicht platte rust voor de cruciale wedstrijd tegen Kroatië. Als we die wedstrijd niet winnen krijgen wij morgen een herkansing tegen Turkije. De laatste ploeg kwam heel bleekjes uit de kleedkamer na een scheldkanonnade van hun knettergekke coach. Die zullen in de wedstrijd van morgen dus wel erg getergd zijn. Opmerkelijk: voor en na de lunch staan buiten kinderen te bedelen om een handtekening van de equipo Olandaish. Nu moet ik even plaats maken want de Luxemburgse ploeg wil hier buiten in de zon even zijn dansje voor het avondprogramma, Meeting of the Nations, oefenen. Deze super sjoene daag, wat de meisjes vanmiddag bij de karaoke lunch zongen, krijgt door de nederlaag tegen Kroatië toch nog een dompertje. Kroatië is ons te slim af. Volgens Cecile lag het aan te veel gemiste kansen, dan morgen maar.
Ger Geurts
WK journaal van zondag 21 maart 2010
Even terug naar gisteravond.
Met de ploeg gaat alles crescendo. Na hun eerste overwinning, die toch veel kracht heeft gekost, blijft de stemming uitgelaten. Dat leidt tot community steiging met en tegen de Franse en Kroatische tegenstander, na het diner. Beetje te vroeg zijn we in de hal voor de openingsceremonie.
Wij kijken nog wat stukjes generale repetitie en de meiden ontdekken de camera die beelden naar huis brengt. Per sms horen zij wie in beeld is. De show is professioneel t/m vuurwerk aan toe. Pas om 24.00 kan ik mijn bed opzoeken.
Vanochtend om 8.00 uur zit ik alleen in de bus terug naar Fafe. Ik moet deze eerste en enige bus nemen, terwijl de ploeg pas om 14.30 uur tegen Frankrijk speelt, dat een makkie heeft aan Luxemburg.
Cecile heeft de meisjes laten uitslapen. Ze laat mij weten dat ze er te voet aankomen, om voor het eerst van een bleek zonnetje te profiteren. Na de lunch wandelen we weer terug naar het hotel waar we de, hopelijk droge, wedstrijdtenues ophalen. Ik wacht in de lobby, in gezelschap van de zwaar teleurgestelde Bulgaren die hun nederlaag verwerken.
Vanaf nu zullen de speelsters zelf dit dagboek ter hand nemen.
Ger Geurts
Vandaag mochten we uitslapen. Om kwart voor 9 zaten we aan een lekker ontbijt. Iedereen was fit na de officiële openingsceremonie van gisteravond. Rond half 10 gingen we op pad naar de sporthal om te kijken naar Frankrijk, onze tegenstander van vandaag. Zij wonnen met gemak van Luxemburg. Tussen de wedstrijden door konden we ook even internetten met onze vrienden en familie thuis.
Hierna gingen we ons klaarmaken voor de wedstrijd. Toen we gingen warmlopen kwamen we erachter dat we de verkeerde shirts hadden. We moesten in wit spelen en hadden oranje aan. Meneer Geurts is de shirtjes in het hotel gaan halen en vlak voor de wedstrijd kregen we ze. We begonnen de wedstrijd goed en kwamen op een voorsprong maar wisten deze helaas niet vast te houden tot de rust (11-10) Na de rust deelden de scheidsrechters een aantal straffen uit. Helaas bleek Frankrijk te sterk (26-18). Nu even flink balen, maar morgen weer een zware dag met 2 wedstrijden, namelijk tegen Luxemburg en Kroatie.
De culturele wandeling door Guimares gaat niet door vanwege verwacht onweer. Hebben wij voor het eerst een avondje rust!
Fleur Nijsten en Judith van Meijel
WK journaal van zaterdag 20 maart 2010
Na anderhalf uur rondrijden heb ik mijn ploeg in Fafe gevonden. Ze zitten al om 10 uur op de tribune terwijl ze pas om 14.30 uur hoeven te spelen.
Of ze genieten van Frankrijk en de tegenstander van vanmiddag, Bulgarije, betwijfel ik. Er staan enorme klasbakken op de parketvloer. Bij Luxemburg - Kroatië zien we wel mogelijkheden.
Na de lunch neemt de spanning met de minuut toe. Als Cecile de wedstrijdbespreking houdt trek ik me met mijn dagboekje even terug op de tribune. Muziek, het persoonlijke voorstellen van de speelsters en een cameraploeg die alle gespannen kopjes even langsloopt. Een heus WK en GHC is erbij!
Ik sidder nog na. Het eerste kwartier hadden we eigenlijk geen schijn van kans. Maar met rust staan we slechts 1 doelpunt achter. Daarna gaan alle remmen los. In no time staan we ruim voor. En dat houden we de hele tweede helft. Winst op Bulgarije met 27-25, wie had dat kunnen denken. Ons WK kan al niet meer stuk.
Ton komt langs om ijs te halen want de meiden hebben zich bont en blauw gewerkt. Ik stuur het verslag nu al weg, want de officiële opening van vanavond dat geloven jullie wel.
Ger Geurts
WK journaal van vrijdag 19 maart 2010
We zijn de reis om 11.00 uur onder onverwacht grote belangstelling begonnen, waarbij we werden uitgezwaaid vanaf de Van Akenstraat. We arriveerden ruim op tijd op de luchthaven van Charleroi, vanwaar we met een halfuur vertraging het luchtruim hebben gekozen. Slechts enige speelsters hadden nog geen vliegervaring, maar alles viel mee; ook het gewicht van de diverse koffers.
Bij aankomst in Porto werden we opgevangen door onze persoonlijke gids Carla. Zij is nog wat nerveus en onwennig met de Engelse taal, maar ze werkt meteen heel hard en dat is nodig want het vervoer loopt nog niet op rolletjes.
Ik kwam een uur te laat voor de bespreking van de delegatieleiders. De ene helft dus gemist en de andere helft slecht verstaan. Daarna tot laat op de avond gestudeerd op de vele paparassen.
Vanaf 19.00 uur ben ik al losgerukt van de groep. Maar een sms’je van Cecile leert dat het hun goed gaat in Fafe. Morgen, zaterdag, vind ik ze hopelijk weer terug voor de eerste wedstrijd tegen Bulgarije en de grote officiële opening.
Ik heb al kennisgemaakt met andere delegatieleiders uit verschillende landen en met name de Oostenrijker had wel interessante dingen te vertellen. Men spreekt hem aan met Herr Professor.
Ger Geurts
Dameshandbalteam Graaf Huyn College vertrokken naar Portugal voor WK handbal
Vrijdag 19 maart om 11.00 uur is het dameshandbalteam van het Graaf Huyn College begonnen aan de reis naar Portugal. De speelsters en begeleiders werden door een aantal ouders en vrienden met 6 auto’s naar het vliegveld van Charleroi gebracht. De vlucht vanuit Charleroi zal vrijdagmiddag om 15.15 uur vertrekken en om circa 16.40 uur is de landing in Porto gepland.
Hieronder een aantal foto’s van het vertrek van de groep vanaf het schoolterrein van het Graaf Huyn College.
